Төрінен  орын  берген  дарындыға,

Дүние  кең  деуші  едім,

                                         тарылды  ма?

Қоғамдық  қасіретпен  майдандасқан,

Қахарман  қыз  жүрегі  жарылды  ма?

 

Жоғалтты  ел  ақынын,

                                         халық  қызын,

/Бәріне  көнбіс  халқым – жарықтығым./

Жоғалтты  өмір  мәнін,

                                         маусым  сәнін,

Тек  ақын  жоғалтпады  алыптығын.

 

Шабытын  сыйлап  келер  ақындарға,

Жол  ашады  болашақ  ғасырларға.

Періште  тайған  жолдан  тайсалмады,

Алланың  абақтысы  ашылғанда.

 

Қаңтарды  қайғы  басты  қалың  қардан,

Бақұл  бол  Фариза  жыр,  Фариза  арман.

Қазақтың  өр  тұлғалы  өжет  қызы,

Өмірі  алты  алашқа  аңыз  болған.