Оразәліге.

 

Денсаулықты  жүргенде  баққа  балап,

Қапелімде  қиналып  тартқам  азап.

Тар  түтікке    тіреліп  тұрып  алды,

Бұғазынан  бүйректің  тас  домалап.

 

Бүйіріме  қадалып  жуалдыздай,

Тынысымды  тарылтып  тұр  алғызбай.

Урологқа  үрпиіп  әрең  жеттім,

Шатынаған  төзімді  тұмар  қылмай.

 

Қысылғанға  күн  шығып,  таң  ата  ма?

Мұңым  шақтым  тәуіпке  бара  сала.

-Оразәлі – құлыным,

                                     мына  ағаңды,

Әлің  жетсе  алып  қал  арашалап.

 

Дәу  пәледен  жүргенде  жанымды  аяп,

Ірілікке  қойдым-ау  жармай  ақ.

Сыра  жұтып,

                         Қарбыз  жеп  дәрі  ішкенде,

Түскен  тастың  көлемі  тарыдай-ақ

 

Көзім  көрді,

                    қайтемін  сенбегенде,

Әсірелеп  айтады-ау  елде  кейде.

Үйдей  пәле  жүргенде  үйіріліп,

Қинайды  екен  жаныңды  ергежейлер.

 

 

                               ***

 

Құдайсыз  қалды  білем  мына  жалған,

Кәззаптар  халқына  дерт  сұрап  алған.

Жаңғырды  атыс  қайта,

                                                 кеше  ғана,

Танадай  құлаққа  ұрған  тына  қалған.

 

Алдымнан  арман  қашып  қараңғыда,

Құбыжық  көрден  қайта  жаралды  ма?

Құрдымда  қас  қарайып,

                                              көз  байланып,

Жендеттер  жетелейді  дар  алдына.

 

Сайтан  кеп  шариғатқа     араласты,

Бүлінді  бейбіт  өмір  аяқ  асты.

Кешегі  Одақ  кенет  жанжалдасып,

Жалт  беріп  содыр  соқпақ  ала  қашты.

 

Ел  қайда  шаңырағы  шайқалмаған,

Жер  қайда  бейбіт  жатқан  жайсаң  далам,                                            

Түнектен  қол  бұлғайды  бабаларым,

Ең   соңғы  өсиетін  айта  алмаған.

 

Қараймын,  таныс  емес  жота  мына,

Ауылдың  жарығы  өгей,

                                                 ошағы  да.

ОДАҚтан  қашып  шыққан  қайран  басым,

Қор  болды  жол  таба  алмай  ОТАНына