Көктемгі  гүлге  қызыға,

Көршінің  көркем  қызына,

         Қолымды  создым,  алмады.

Керексіз  оған  жыр  гүлі,

Күтетін  кеуіп  ындыны,

         Ханзада  еді  арманы.

 

Қызығын  қуып  күндердің,

Қауашағынан  гүлдердің,

           Аралар  сүйді,  бал  сорып.

Қауызын  ашпай,  қырсығып,

Деміне  ыстық  тұншығып,

           Қарсы  алды  жазды  алхоры.

 

Ханзада  жазда  келмеді,

Күзі  де  жеміс  бермеді,

           Тағарсың  кімді  айыпқа.

Желтоқсан  жетті  білдірмей,

Созуға  қолын  үлгірмей,

             Сіңді  де  кетті  ғайыпқа.