Тықыршиды  көңіл  арсыз,

Төнеді  аспан  аласа.

Өлім  жоқта  өмір  мәнсіз,

Болғаны  да  тамаша.

 

Жалған  жиһан  аясында,

Ештеңе  жоқ  мәңгілік.

Көкжиектің  жағасында,

Келем  үнсіз  қаңғырып.

 

Өзіңнен  де  елес  қалды,

Оны  да  іздеп  таппадым.

Сұлулығың  емес  мәңгі,

Махаббатың  қас  қағым.

 

Жұлдыз  көктен  тайды,

                                         мейлі

Аман  көрдім  айды  анау.

«Жатар  жерің  жайлы» - дейді,

Күмәнім  бар,

                         қайдам  ау.

 

Ұлы  көштің  жалғасы  Ай

Шұбырынды  ақтабан.

Ньютонның  алмасындай,

Құлар  жерін  таппаған.

 

Кеңістікті  қиқулатып,

Түн  ұйқысын  қашырып,

Қамсыз  елді  бір  шулатып,

Өлер  ме  еді  асылып.

 

Мәз  болады  ел  несіне,

Мұрты  май  да,

                           ұрты  қан.

Киллері  де,

                    жендеті  де,

Сығалайды  сыртынан.

 

Дар  ағаштың  түбін  түптеп,

Ақынның  жүр  елесі.

Сөз  патшасы  тілін  тістеп,

Отыр  үнсіз.

                        О  несі?,

 

 

        ***

 

Қанағат  қылмас  бұл  адам,

Жәннатта  тұрып  шұрайлы,

Алладан  байлық  сұраған,

Адамнан  қарыз  сұрайды.

 

Ынсапсыз,

                 нәпсі  тимаған,

Ұмытып  кетер  құдайды.

Халықтан  зекет  жинаған,

Қоғамнан  қайыр  сұрайды.

 

Жаныңды  текке  қинама,

Санаға  жалған  симайды.

Өзгеге  мейір  силаған,

Өзіне  бақыт  силайды.

 

Аралап  көкті,

                        күн,

                                 айды,

Таусылған  сәтте  тағатың.

Махаббат  пенен  құдайды,

Өзіңнен  іздеп  табасың.

 

 

               ***

 

Алла  нұры  көзімді  қарықтырып,

Тереземді  тамшылар  қағып  кіріп.

Борандардан  жалыққан  қаламызға,

Көктем  келді  күттіріп,  зарықтырып.

 

Толғақ  қысып  көк  долы  өзендерді,

Ашып  тастап  шекара,

                                          кедендерді,

Төркініне  оралған  келіншектей,

Қарсы   алатын  құстарды  кезең  келді.

 

Тамырыма  құйылып  тұмаларым,

Шырқалады  ғажайып  құмар  әнім.

Демімменен  сіміріп  таңғы  аспанды,

Тынысыммен  қайтадан  шығарамын.

 

Қала  малтып  жаңбырлы  жел  өтінде,

Былдырлайды  бұлақтар  көне  тілде.

Қынабынан  суырдым  қанатымды,

Көкке  ұшамын.

                            Сен  маған  ересің  бе?