Тәуелсіздікке  жиырма  жыл  бұрып  қадамын,

Теміртау  жатты  қайнатып  ырыс  қазанын.

Ұрандай  үні  саңқ  етті,  ұлы  далада,

Қырандай  қайта  түлеген  құрыш  қаланың.

 

Еңсесі  өсіп  елімнің,

                                    бірлігі  бекіп,

Жаңғыртты  қайта  жадымда  тіл  құдіретін.

Ұлтымның  үнін  қорғайтын, 

                                              ұрпақтың  ділін,

Үнпарақ  тағы  ұшырдық,  кіндігін  кесіп.

 

Тәуелді  бопты  қазақтың  даласы  кімге,

Отаршылдықтың  дарымас  жаласы  мүлде.

Алты  құрлыққа  аттанып  жатқан   құрыш  та,

Даламның  үнін  жеткізер  Ана  тілімде.

 

Кесірді  қиып  түсетін  ұстара  ғұрлы,

Шешендік  салтын  сенемін  ұстанарыңды,

Айшықтап  берші  әлемге,

                                         айтылмай  жүрген,

Темірден  түйін  түйетін  ұсталарымды.

 

Жарыстан  алар  елімнің  жүлдесі  бардай,

Өтіпті  тайғақ  кешуден  бір  көші  қалмай.

Бодандық  бұлты  ыстаған  бабамның  тілін,

Болашақ  ұрпақ  дамытсын  кірлетіп  алмай.

 

Егемендіктің  байрағын  ілгенде  заман,

Тіліммен  ғана  тәуелсіз  күндерге  барам.

Ақсақалдарым  жиылып,

                                         алақан  жайып,

Батасын  берді,  болсын  деп  тіл  көзден  аман.