Тышқан

 

Өзгелерден  жыл  басын  бұрын  көрген,

Тағдырына  қырсығы  қырын  келген.

Кемесіне  жармасып  пайғамбардың,

Жарысып-ақ  келеді  жырынды  елмен.

 

Астық  жиып,  қор  жиып  аласұрған,

Тышқандардай  таппайсың  мазасыз  жан.

Адамдардан  екі  есе  көп  деседі,

Тышқан  тектес,

                       осыған  нанасың  да.

 

Есте  қалып  топан  су  кезіндегі,

Аштық  қысып  кемені  кеміргені,

Ескерілмес  өмірді  қорғасқаны.

 

Құтқарам  деп  сырқаттан  адамдарды,

Зертханада  ғұмыры  тәмамдалды,

Ешкім  бұған  ескерткіш  орнатпады.

 

                                 

                  Сиыр

 

Батпан  майды  ақ  сүтке  алмастырған,

Ақ  пейілін  әлемге  арнап  туған.

Сиыр  жылы  «қақпақты  қара  қазан»,

Зеңгі  баба  дәстүрін  жалғастырған.

 

Бұрылмайтын  жолынан  бұрынғының,

«Жаңалығын»  жақтырмай  жырындының,

Қиындыққа  мойымас, 

                                          қанағатшыл,

Аузымды  аққа  жеткізген  сиыр  жылым.

 

Сәті  түсіп  Зевсті  қызғанатын,

Іші  күйсе  Гераның  тұз  жаласын.

Бізге  қымбат  танакөз  ИО – анамыз.

 

Үміт  артып  ағы  мол  туар  жылға,

Үйге  кірген  қарасұр  жыланның  да,

Ақ  тамызып  басына  шығарамыз.

 

 

                  Барыс

 

Қуат-күштен  атомды  жарып,  атқан

Жаралыпты  жұлдызын  жағып  аспан.

Сол  алғашқы  қуаттың  бір  ұшқыны,

Жер  бетінде  Барыстың  бағын  ашқан.

 

Желөкпе  емес  кеудеге  желік  қонған,

Барыстектер  еліне  берік  қорған.

Қол  бастар  Ұл  туарда,

                                          аналары

Жүрегіне  барыстың  жерік  болған.

 

Басқа  байлық  немене – қолдың  кірі,

Қуат  қана  ер  құны, 

                                      елдің  құны.

Жарық  сөніп  туса  да  заманақыр,

 

Құдірет  күш  тәлкекке  көне  алмайды,

Қуат  мәңгі,

                   ешқашан  жоғалмайды,

Жолбарыстар  жоғалып  бара  жатыр.

 

 

           Қоян

 

Жұмсақ  еді  мінезі  бұрындағы,

Жаға  жыртып  жанжалға  ұрынбады.

Мейірімінен  сезілер,

                                   өмір  мәнін

Бізден  гөрі  тереңдеу  ұғынғаны.

 

Ұрпағының  тағдырын  болжап,

                                                       демек

Бір  тапқанда  табады  ондап  көжек.

Және  дағы  жылына  үш  табады

Болашаққа  осылай  жолдап  көмек.

 

Бабаларым  фәниден  сан  алданып,

Он  әйелден  бір  ұрпақ  аман  қалып,

Әзер  ғана  қыршыны  қиылмапты.

 

Тағдыр  қатал  боларма  осыншалық,

Көжектерге  бұйырған  өсімталдық,

Қазақтарға,  қайтейін,  бұйырмапты.

 

 

                  Ұлу

 

Біздің  Ұлу, - 

Шығыстың  айдахары,

Жәһаннамға  жететін  айла  шары.

Қайдан  келіп  Ұлумен  таласып  жүр,

Қырда  ізі  жоқ,  мақұлық,  сайда  саны.

 

Аллозаврларменен  қол  ұстаса,

Жоғалып  ед,  көзден  де  болып  таса.

Әлі  күнгі  жер  басып  жүрер  ме  еді,

Персей  келіп,  сорына,  жолықпаса.

 

Алдыңды  орап,  өрлігін  мойындатып,

Қайманаға  құзырын  орындатып,

Құйрығымен  жер  сабап  жатқан  ұдай,

 

Қулығына  бойлатпай  құрығыңды,

Қан  шығармай  үзетін  жұлыныңды,

Айдахардың тісінен  сақта  Құдай.

 

 

          Жылан

 

Сыйқыр  әлем  сыйғызған  тұмар  басы,

Сейсмолог  сезімтал  - жылан  Бапы.

Мәлике  маран  сұлу  шомылады,

Көктемнің  шуағына  құмар,  ғашық.

 

Жер-жиһанның  жыйнаған  құпиясын,

Ақыл,  ойдың  қашанда  мысы  басым.

Хауа – Ана  да  арбалған   аярлықтан,

Адамзаты  сен  қайда  құтыласың.

 

Пайғамбарды  құтқарып,  батасын  ап,

Эскуклаптың  оралып  асасына,

Заңдылығын  болжаған  ғарыштардың.

 

Жалтақтамай  болары  боған  іске,

Ақымақтың  қолынан  бальзам  ішпе,

У  іш, 

        тамса  тісінен  данышпанның.

 

 

             Жылқы

 

Шабандоздың  тамырда  қайнап  қаны,

Өршеленер  өр  көрсе  бәйге  аттары.

Қамбар  ата  қолдаған   кентаврлар,

Бәсекеде  бір  бірін  қайрап  та алды.

 

Ат  жалына  жігіт  боп  жармасқалы,

Жарқылдады  сан  топта  алдаспаны.

Бүгін  міне  мәрт  мінез  аласарып,

Жауыртауға  айналды  Парнас  тауы.

 

Пегас  тауды  тепкілеп  аласұрды,

Міз  бақпады  Геликон,

                                        таға  сынды.

Ипокреннен  нәр  тамбай  қауғасына,

 

Аты  қалды  пырақтың,

                                         заты  қашты,

Басқа  тиіп  балтасы  Батыраштың,

Арқандалды   ақынның  ауласына.

 

 

               Қой

 

Бейімделген  ұжымдық  жұмысқа  да,

«Көппен  көрген  ұлы  той»  дұрыс  қана,

Қоңыр  тірлік  жайлаған  мынау  жылда,

Қой  үстіне  бозторғай  жұмыртқалап.

 

Қой  момақан,

                        ал  серке  қиял  жанды,

Ерке  тотай,  тәртіпке  сия  алмайды.

Қасапқанаға  бастап  отар  қойды,

Шекшек  ата  алдында  ұялмайды.

 

Біз,

      бұйыртып  жоқ-жітік,  арық-ашқа,

Ақсарыбас  шалуға   аруаққа,

Ақсақалдан  тұрамыз  бата  сұрап.

 

Көне  гректердің  тек  құты  қашып,

Ойда  жоқта,  орманда  ұшырасып,

Ешкі  мүйіз  Пан  жүрер,  аша  тұйяқ.

 

 

           Мешін

 

Эволюцияның  ғажап  құбылысы.

Жасушаның  алғашқы  жылып  іші,

Бір  түйірден  бөлініп  тірлік  шықса,

Питекантроп  мешіннің  бір  ұлысы.

 

Адам  болып  көрпеңді  көсілгенмен,

Іргеңді  алыс  салғанмен  мешіндерден,

Дарвин   жетесіздерді  кешірмейді,

Жете  туыс  мешіндер  кешіргенмен.

 

Қолдағыға  қанағат  қылмайсыңдар,

Құдай  сөзі – құраннан  жұрдайсыңдар,

Адам  болып  жүрсіңдер  қай   мүшемен?

 

Ханзада  емес,

                        негізі  құлдансыңдар,

Сендер  Хауа – тоқалдан  туғансыңдар,

Біз  тарадық  Лилит – бәйбішеден.

 

 

             Тауық

 

Қауырсыны  құлпырып,  көзі  күліп,

(Қыр  соңына  қайдағы  сөз  ілініп,)

Айдарынан  жел  есіп  әтеш  шықса,

Біржан  салдың  келгендей  өзі  кіріп.

 

Серілерге  қыз-қырқын  тұмар  тағып,

Кешіреді  күнәсін  құран  шәріп.

Екі  қатын  алғанның  басы  дауда,

Қырық  әйелді  әтештер  жүр  ән  салып.

 

Бекер  шығыр;  тауықсыз  таң  атары,

Жұмыртқадай  атамның  ақ  отауы,

Жұмыртқадай  аршылған  әлем  міне.

 

Жетесіздер  жабатын  жала  жаман,

Құс  емес – деп – тауықты  табалаған,

Санамайды  адам – деп – әйелді  де.

 

 

             Ит

 

Иттің  досы,  саналы  адам  едік.

Қазынаға  киелі  баға  беріп,

Итпен  қоса  адамды  сатып  кеттік,

Достық  сезім  жүректе  арам  өліп.

 

Ит  жылы  туған  адам  төресінді,

/Осылардан  көресің  көресіңді./

Адам  талап  балтырың  қанағанда,

Амалсыздан  силайсың  төбетіңді.

 

Ойлаушы  едім,

 -Сақшы  да,  қолбасы  да,

Қиянат  жасамайтын  жолдасына,

Ит  жылы  туғандардың  Сырттан  бәрі.

 

Сараладым  талайдың  кісілігін,

(Кісілігі  көбінің  кіші  гірім.)

Қайдасыңдар  жігіттің  Сұлтандары.

 

 

            Доңыз

 

Мейлі  тағдыр  еншілеп  түк  бермесін,

Мейлі  өтсін  айналып  күткен  несіп.

Еңбегімен  табады  бар  бақытын,

Мүшел  жастың  мойымас  сүткенжесі.

 

Қайратына  сенімі  бекем  бұның,

Өткізбеген  жұмыссыз  бекер  күнін.

Шошқа  тағалағандар  түсінбейді,

Соңғы  жылдың  жүгі  ауыр  екендігін.

 

Неге  бұны  «харам»-деп  аластайды,

Бұл  ешкіммен  еншіге  таласпайды,

Барын  сеніп  береді  сәл  ұнатса.

 

Арам  емес  ақшаға  арын  сатқан,

Кенже   бала  қалатын  әлімсақтан,

Ие  болып  киелі  шаңыраққа.