Күледі  ол,

            тартып  азап,

Жылағанын  жасырып.

Цирктегі  сайқымазақ,

Актерлардың  ақыны.

 

Топастардың  арзан  ісін,                             

Ар,

         намысын   саралап,

Ақымақты  ойнау  үшін,

Ақыл  керек  ғаламат.

 

Жұрт  күлкіге  көмілуде,

Жүйке  тозып, 

                      шаршаған.

Күлкілі  боп  көрінуге,

Шабыт  керек  қаншама.

 

Өмір  де цирк -

                  құйын,

                              елес,

Актерлардың  өрімі,

Дарынсызға  қиын  емес,

Данышпан  боп  көріну.

 

Қалың  беттен  қан  шығарар,

Қалжыңының  сыйқыры..

Сондықтан  ол - сайқымазақ,

Сондықтан  ол  күлкілі.

 

 

 

           ***

 

Ақ  пейілі   ақтарылып  көктемде,

Аққу  самал  қанатымен  өпкенде,

Жаңа  күнді  қабыл  алып,  ырымдап,

Сәби  сезім  құлшынады  көк  белге.

 

Сәби  сезім  есірткіден  желіккен,

Құсқанаты  аумайды  ақ  көбіктен.

Қыста  түскен  самайыма  ақ  қырау,

Сіресіп  тұр  еріп  кетпей  неліктен.

 

Төрге  шығып  жатып  алды  Бесқонақ

Лайсаңды  кешіп  келген  кебіспен,

 

Көктем  жерді  үлгеріпті  әрлеп  те,

Туған  күнім  әлей  болмақ,  әлбетте.

Кеудедегі  балапан  құс  жүрегім,

Ұшпақ  болып  соғылады  әнекке.

 

Көкке  ілікті  жан  жануар   қысылған,

Алтынкүрек  құсқанатын  ұшырған.

Бәкиза  бел  баршын  көйлек  киініп,

Кәдуелгі  ғұсыл  болған  мұсылман.