Көлеңкеге  көміліп  көне  жарық,

Яжуж-мәжуж*  барады  белең  алып.

Динозаврға  төнген  ақырзаман,

Адамға  да  жақындап  келеді  анық.

 

Қай  дәуірдің  басына  қонады  бақ?

Астероид  себеп   боп  обалына,

Жойылғанда  алыптар,

                                өркениет 

Бір  сатыға  шығыпты  жоғарылап.

 

Заңдылық  бар  айнымас  пешенеңнен,

Заман  көшкен. 

Бабам  да  көше  берген.

Ақырзаман  бір  бекет,

                                    сәл  аялдап,

Қайта  түлеп  көгерем  көсегемнен.

 

Тәулік  сайын  ашылмай  бір  жаңалық,

Тығырыққа  заманым  тұр  қамалып.

Бұл  да  тұтас  Жиһанның  заңдылығы,

Шағынасың  кімдерге,

                                        кімге  налып.

 

Қапаланба,  замандас,

                                     уайымдама,

Бізден  негіз  қалады  жойылмаған,

Өлімменен  өмірді  бір  деседі,

Квант  теориясын  мойындаған.

 

Фотон*  жарық  сәулесін  таратқанша,

Жүйкеңді  жеп  шығасың  таң  атқанша.

Қайтем  енді.

                   маңдайдың  бақ  пен  соры,

Жаратқанның  нұрына  қарап  қалса.

 

 

*Яжуж-мәжуж – ақырзаман  алдында  пайда  болатын  бұзақы  халық.

*Фотон – нұр-қуат,  жаратылыстың  негізі.

 

 

 

                     ***

 

Бұйырған  пешенеден  маған  ғалам,

Әу  бастан  қатыгез  боп  жаралмаған.

Аңдардың  арасында  өмір  сүрген,

Мәжнүн  де  ит  пен  құсқа  таланбаған.

 

Бүгінім  кетті  мүлдем  күрделеніп,

Абыл  өлді,

              /білді  ме  бірдемені./

Қабылдың  таңбасы  бар маңдайында

Біреулер  талайды кеп   күнде  мені.

 

Бауырым,

              тіршілікте  күнбе  күнгі

Аңсаймын  Қабылымды  бір  көруді.

Бір  тәулік таланбасам, 

                                   ұмытармын

Адамдардың  ішінде  жүргенімді.