Дәуірде,  нарық  қысып,

                                         жан  адасқан.

Сан  соқпақ  сабылдырып  ала  қашқан.

Жол  ашты  мұсылманның  жүрегіне,

Жанарын  көк  мешітке  қадап  аспан.

 

Оралып  Хақ  жолына  мына  ғалам,

Мөп  мөлдір  мейірімге  тұнады  алаң,

Алғашқы  азан  үні  шақырғанда,

Сопының  саусағындай  мұнарадан.

 

Қиын-ақ  дін  жолының  шырғалаңы,

Шіркеудің  аят  бүгін  тыңдағаны.

Исаның  қолы  айқышқа  шегелеулі,

Жая  алмай  алақанын  қиналады.

 

Әлемді  Алла  нұры  қарықтырып,

Қанатын  періштелер  қағып  тұрып,

Ысырып  Теміртаудың  түтіндерін,

Түнекті  жібергендей  жарық  қылып.

 

Бейне  бір  мүсілімнің  мұң,

                                                 арманы,

Көк  күмбез  лапылдады  мұнарланып.

Кіршіксіз  пәк  пейілді  аспан  тұрды,

Ұйытып  уағызына  бір  Алланың.