Тәңірім  алқап  Тұран  ұлысын,

Болыпты  бабам  тұлғалы  мүсін.

Бөрі  тектіде  абадан  болмай

Алабай  болып  туғаным  үшүн...

             Кешір  мені  Отаным.

 

Асқақтатпадым  сүйген  елімді,

Алмадым  озып  жүлделеріңді,

Орда  бұзбадым,

                   қиратпадым  да,

Сәкендер  жатқан  түрмелеріңді.

            

 

Шеріңе  қанбай  шөлдегенімді,

Көзіңнің  жасын  көрмегенімді,

Желтоқсандағы  жендет  қолынан,

Құрбаның  болып  өлмегенімді

          Кешір  Отаным.

 

Тұрғызбай  қайта  шым-қорғаныңды,

Алдында  күштің  жым  болғанымды,

Төрелеріңе  төлеңгіт  болмай,

Төбеттеріңе  құл  болғанымды,            

         

Батысқа  қарай  қаңғып  арманым,

Шайналып  тісте  қалды  бармағым.

Бағыңды  өшкен  жандыра  алмадым,

Аралдың  шөлін  қандыра  алмадым,

           Кешір  Отаным.

 

Арсызға  да  еріп,

Арлыға  да  еріп,

Қиылып  түсті  қанжыға  берік,

Адасқан  ұлың  оралып  міне,

Иіп  тұр  басын  алдыңа  келіп,

            Кешір  мені  Отаным.