(Бакен  қалашығының  маңында

                        Жер  асты  үңгірін  тамашаладық)

 

Емес  мынау  бабам  құрған  жертөле.

Бағзы  күннен  бұзылмаған  мұрты  да,

Көшіп  кеткен  ерте,

                                 ерте,

                                        ертеде,

Еніп  келем  жылан  Бапы  жұртына.

 

Хас  батыр  да  күдіктеніп  кіретін,

Түнек  түбі,

Күн  шығып  таң  атпаған.

Ертегі  елі ,  өлі  мәдениетін,

Өзгерізсіз  осы  үңгірде  сақтаған.

 

Тамып  түсіп  алдаспанның  жүзінен,

Балалық  түс  тағы  қайта  басталды...

Еппен  басып, 

ЕР-Төстіктің  ізімен,

Жақындадым  қақпасына  мақшардың.

 

Елі  көшіп  елес  қапты,

                                       қанағат,

Етек  жауып,  кезінде  ес  дарыған,

Адам,  Хауа  үңгірлерді  паналап,

Өркениет  үңгірлерде  дамыған.

 

Кірген  із  бар,

              шыққан  із  жоқ  тамұқтан,

Алға  аттауға  жүрек  түгі  бата  ма?

Жылан  шешіп  тастап  кеткен  сауыттан,

Сары  сәуле  шашырайды  тасада.

 

Айналамда  көлеңкелер  қалғыған,

Үңілемін  үрейленіп, 

                               қызығып.

Аяғымды  басқан  сайын,  алдымнан,

Жолығады  қайдағы  бір  құбыжық.

 

Жезтырнақ  па?

Дию   ма  әлде  алғашқы?,

Тастай  суық  өңі, 

                              түсі,

                                   сұрқы  да.

Рахатқа  батқан  анау  албасты,

Лахатта  жатыр  мәңгі  ұйқыда.

 

Әлде  қайдан  тамшы  түсті  үзіліп,

Көз  жасы  ма  Зарлықпенен   Мұңлықтың,.

Сталактидтер  шаңырақта  тізіліп,

Қан  мен  сөлін  сорып  алған  сұмдық  түн.

 

Ғашық  біткен  өлер  жерін  білген  бе?

Пайғамбардың  жолын  қуып  бұрынғы,

Еңлік  пенен  Кебек  мұнда  кіргенде,

Еспенбеттің  жетпес  еді  құрығы.

 

Анау  жақта  алты  басты  айдаһар,

Мынау  жақта  жеті  басты  жалмауыз.

Қапелімде  сорымызды  қайнатар,

Шеңгеліне  шырматылып  қалмаңыз.

 

Әзезіл  күш,  қой  терісін  бүркеніп,

Тілімді  де, 

                  дінімді  де  табалап,

Жиһандану  жалмауызы  тұр  төніп,

Жүрмейікші  тағы  үңгірді  паналап.

 

Үш  ұйықтасам  кірмейтін  еш  түсіме,

Қорқаулардан  қашып  өңім,  

                                                  зәрем  де,

Турист  болып  еніп  тамұқ  ішіне,

Тақуа  боп  шықтым  жарық  әлемге.

 

Р. S.

Бізге  көшіп,

Құбыжықтар  қағынған,

Арамызда  жүр  халықты  жылатып.

Жылан  Бапы  қалып  қойған  тағында –

Жер  астының  тұңғыш  дамократы.