О!  Жоғары  мәртебелі   Қарын!

Ойлағаным  жалғыз  сенің  қамың.

Асқа  барсам,

Табақ  көріп  дайын,

Жұтынасың  жұтатындай  жайын.

 

Нар  түйені  түгіменен  жұттың,

Составтарды  жүгіменен  жұттың.

Маңғыстаудың  мұнайына  лықтың,

Металды  да  көмейіңе  тықтың.

 

Ауылдардың  құртын, 

                                  майын,

                                             балын,

Қалалардың  құнсыз  қалдықтарын,

Бәрін  жұттың  қазағымның  барын.

 

Сондадағы  жанбай  қойды бағың,

Көзқалтаң  бір  толмай  қойды,  қарын!