Алыс  жолдан  ардағын  тосып  алып,

Абыз  дала  тәу  етіп  жатыр  әне.

Тағып  еді  тұмар  қып  мойыныма,

Туған  жердің  киелі  топырағын.

  

        Туған  жер – Ару  анам,

        Өзіңе  жаным  алаң.

        Бір  тұмар  топырағыңды

        Сыйлашы  тағы  маған.

 

Абыз  далам,  алқалы  атырабым,

Лүпілдеген  жүректей  жапырағың.

Торыққанда  дертімнен  айығамын,

Туған  жердің  иіскеп  топырағын.

 

         Қайырмасы

 

Өршігенде  өзенің  тасып  ағып,

Тамшы  болып  арнаңа  асығамын.

Анам  еске  түскенде,  далам  еске,

Туған  жердің  сипаймын  топырағын.