Жаппар  ием, 

                      кием – Алла  тағалам,

Топырақтан  мүсiнiмдi  қалаған.

Маған  сыңар  жаратпақшы  болғанда,

Сенi  менен  ампутациялаған.

 

Күрделi  iсте  көздiң  майын  тауысып,

Шаршағанда,

                       кiрпiктерi  қауышып,

Ассистентi   әзәзiлдiң  қолымен,

Қабырғалар  кеткен  екен  ауысып.

 

Алласына  аярлықпен  табынған,

Қарашы  iсiн  әзәзiлдiң  қағынған.

Басқа  тәнге  телiнiптi  сонымен,

Мына  менiң  он  екiншi  қабырғам.

 

Бiр  Алланың  құзырымен  жер – бесiк

Қос  жынысты  өсiрiптi  тербетiп.

Бiрақ  ағза  бiр – бiрiмен  сыйыспай,

Бақытсыз  боп  шыға  кептi  пендесi.

 

Пенделерi  батқаннан  соң  зар,  мұңға,

Алла  тұрып  ақиқаттың  алдында,

«Бiрiн – бiрi  өздерi  iздеп  тапсын»- деп,

Iстiң  соңын  тапсырыпты  Тағдырға.

 

Туа  соқыр, 

Тағдыр, көрмес  көзiңдi,

Туа  керең,  естiмейдi  сөзiңдi.

Қателiктiң  қауiпi  мол  болған  соң,

Жүректерге  берсе  керек  сезiмдi.

 

Тағдырымен  тайталасып  шешетiн,

Жүрек  бопты  жiбермейтiн  есесiн.

Көрсоқырдың  кем – кетiгiн  толтырып,

Махаббаттың  қидыратын  некесiн.

 

Содан  берi  күйiп,  сүйiп, бал  ашып,

Ғашықтар  жүр  бiр – бiрiнен  адасып.

Өлшенедi  тәлкегiмен  тағдырдың,

Ләйләлар  мен  Мәжнүндердiң  арасы.

 

Өмiр  атты  тылсымы  мол  тасқында,

Жүрек  қалап,  қабырғаңды  таптың  ба?.

Сенiң  орның  үңiрейiп  тұр  әлi,

Мына  менiң  қолтығымның  астында.

 

Махаббатты  жазып  айдың  астына,

Бұл  фәниде  таусылмаған  аз  сия.

Тағдыр- хирург,

                         ассистентi  жүрек  боп,

Әлi  жүрiп  жатыр  операция.

 

 

                    ***

 

--Рұхсат  па? 

                 Ашық  қой  есігіңіз.

--Кіріңіз,  уақыт  тығыз,  кешіріңіз.

Дегенмен  бірер  сәтке  тілдесейік,

Айтпақшы,  кім  болады  есіміңіз?

 

...Үнсіз  қалды  кенеттен  мына  жалған,

Ғажайыптар  ғайыптан  шығады  алдан.

Нәзік  сәуле  шырмалып  кірпігінде,

Айнамкөзге  Ай  нұры  тұна  қалған.

 

Қос  гауһары  мөлдіреп  жанарының,

Тұнығына  шомылды  қала  нұрдың.

Түпсіз,  тылсым  ғарыштың  түкпіріне,

Тартып  кетті  қарашық – қара  құрдым*.

 

Құнсыз  сөздің  көмейін  құлыптап  біз,

Жанарымыз  шарпысып  тұрып  қаппыз.

Рұхсатпен  ендің  де  кабинетке,

Жүрекке  еніп  кеттің  рұхсатсыз.

 

 

Қара  құрдым* - /черные  дыры/ Ғалымдар  галактиканың  кіндігі  деп  жүр.

 

 

        

                 ***

Өзіңді,

Мені  жазғырып,

Қапаланба  да,  күрсінбе.

Алдыңда  тұрса  тағдырың,

Айналып  өту  мүмкін  бе?

 

Күміс  нұр  көктен  төгілген,

Жанарың,

                жүзің,

                           күлкің  де.

Сезімнің  тұрсаң  шебінде,

Шегініп  кету  мүмкін  бе?

 

Шарасы  тылсым  көзіңнің,

Көлдегі  құс  ұясы  ма?

Сендегі  сиқыр  сезімнің,

Арбалдым  құпиясына.

 

Керімсал,

               кербез,

                          керімім,

Жанарың  шоғы  жасынның.

Сүюге  тосқан  ерінің,

Мөріндей  махаббатымның.

 

Мүсінің  мәрмәр  қашалған,

Шаштарың  нуы  орманның.

Жетімкөл  болсаң  жапанда,

Қызғышың  болып  қорғаймын.

 

Өзіңді  ойлап  өтті  әр  күн,

Жүрегім  сенің  қолбалаң.

Қауызы  болсаң  көкнәрдің,

Құлдығың - нашақор  болам.

 

Талықсып  қалған  түндерім,

Күндерім  сенің  еркіңде.

Өзіңсің  өмірімдегі,

Дәрігерім  де,  дертім  де.

 

Күнәсіз  көздің  жасындай,

Көңілден  шыққан  тазарып.

Әлемде  қалған  ашылмай,

Сегізінші  сен  ғажайып.

 

 

 

                      ***

 

Жарығыңа  ұйып қалдым

                                     қайтемiн,

Жалыныңа күйiп қалдым

                                     қайтемiн.

Жазғы түннiң  аспанындай үңiлген,

Жанарыңды   сүйiп қалдым

                                      қайтемiн?

 

Жастық  шағым жырақ  қалды

                                       қайтемiн,

Сыр таусылып сұрақ  қалды

                                        қайтемiн.

Он екiде ашылмаған бiр гүлi

Сәби сезiм жылап қалды

                                         қайтемiн?

 

Жол шетiне келiп тұрмын

                                         қайтемiн,

Ерiнiңде ерiп тұрмын

                                       қайтемiн.

Жер үстiнiң  жәннатындай құшаққа,

Тұтқын болып енiп тұрмын

                                       қайтемiн?

 

Тағдырымды сынап тұрмын

                                          қайтемiн,

Азабына шыдап тұрмын,

                                           қайтемiн.

Сенен жұққан мынау дерттiң  дауасын,

Бiр өзiңнен сұрап тұрмын,

                                           АЙТ  ЕМІН!