«Тамұқта  отқа  жанасың» -- дейді  пірадар,

Қысылма  қалқам.

                        тіршілік  қылар  тірі  адам.

Өмірде  мынау  өртеніп  өтсек  арман  не,

Кір  құшағыма,

                    сақтаймын  өзім  күнәдан.

 

Алтыншы  сезім 

                        ақталып  түскен  Тәңірден ,

Сондықтан  мына  күнәһар  әлем,  дін  аман.

 

Алты  сезімді  алау  ерінге  арбатып,

Құлшына  сүйші,

                  көңілде  күдік  қалмасын.

Бүкіл  табиғат  күнәһар  Алла  алдында,

Арбаушы  айдың  неон  нұрна  жармасып,

Күнәмен  ғана   жатады  өмір  жалғасып.

 

Жағыз  ұшқыннан  жалын  боп  жанар  кезің  бұл,

Тұлдыр  тасты  да  шығады  жарып  сезім –гүл.

Мәжнүн  боп  барам  көзіңді  сенің  көргелі,

«Өртенбей  өтем  өмірден»  десең,  өзің  біл.

 

 

 

            ***

 

Қырда

Желек  жайып  алдан,

Арбап  жанды  ажары.

Мәрмәр  мүсін  қайың-арман,

Тарқамаған  базары.

 

Ақын  бұған  ашқан  сырын.

Еппен  түріп  етегін,

Жонған  күміс ақ  балтырын,

Аймалаған  Есенин.

 

Сайда

Сиқыр  су  ағады,

Зерлі  көзе  тұнығы.

Мәжнүн-талы  мұңаяды,

Тарқатылып  бұрымы.

 

Жасыл  нұрдан  шашады  ақық,

Жапырақтар  құйылған.

Мәжнүн-талдың  махаббаты,

Маған  сірә  бұйырған.