Сағыныш  деген  сұрапыл  сезім  тозбайджы,

Ұшқын  боп  тиіп  жанымның  өртін  қоздайды.

Тоқтаса  состав,

                            аялдаманы  айыптап,

Мазасыз  жүрек  жарылып  кете  жаздайды.

 

Аймала  мені  дүбірлі  дала,

                                                мүсін  жер,

Қуанышыңды  жартылай  емес  бүтін  бер.

Составтай  мына  шайқалып  аққан  өзендер,

Арнаңа  құяр  бұлақтай  мені  күтіңдер.

 

Аймала  мені  дүбірлі  дала, 

                                                мүсін  жер.

Меіріміңді  жартылай  емес  бүтін  бер.

Жапанда  сонау  жайқалып  өскен  жусанның,

Жұпары  сіңген  самалдай  мені  күтіңдер.

 

Аймала  мені  дүбірлі  дала, 

                                                  мүсін  жер,

Махаббатыңды  жартылай  емес  бүтін  бер.

Қайсыбір  күнде  Қасым  деп  соққан  жүректер,

Жеңіспен  қайтқан  солдаттай  мені  күтіңдер.

 

Сағынып  келем   шымырлап  атқан  таң  нұрын,

Сағынып  келем  нөсерлеп  құйған  жаңбырын.

Жетемін  ертең  жаялық  болған  далама,

Даламнан  енді  айырм  мені  тағдырым.