ЖОЛДА.

 

Көрмеген  бұрын  алдымда  жатыр  бір  алап,

Жаңалық  ашу  аджамды  қойған  дуалап.

Осы  бір  сезім  қаңбақтай  мені  көтеріп,

Келемін  міне,  батыстың  жолын  қуалап.

 

Тағы  бір  сезім  билеген  ой  мен  сананы,

Артымда  қалды  достардың  ыстық  жанары.

Саялы  самал,

                         сабырлы  Нұра  өзені,

Жазира  дала  артымда  қалып  барады.

 

Қоштасу  қиын.

Көрмеген  көңіл  мұндайды,

Базына  қылып  бозторғай  әнін  бұлдайды.

Жаңадан  ғана  жапырақ  жарған  жас  терек,

Жолымды  тосып  жаулығын  жасыл  бұлғайды.

 

Аяулы  қала,  артымда  қалған  үй  ішім,

Томсырап  тұрған  таулардың  тұйық  мүйісі,

Шарайна  көлдер, 

                           шайқалып  аққан  өзендер,

Кеңсірік  жарған  жусанның  ащы  иісі,

 

Болмаңдар  менің  жаныма  күдік  жүктейтін,

Сендерге  деген  махаббатым  бар  бітпейтін.

Сыйғызған  бәрін  жалғыз  ұғымға – Отаным,

Сағынып  қайтам  сабырмен  мені  күткейсің.