(Мырзатаев  Саматқа)

 

Бақыт  тілеп  өмірдің  болашағы,

Тұғырға  да,

                      таққа  да  таласады.

Бақыт  деген  байлық  пен  мансап  емес,

Бақыт  деген  Анаңның  алақаны.

 

Тіршіліктің  сезінбей  кемтарлығын,

Аналарсыз  өмірден  енші  алды  кім.

Білегіңнің  күші  емес  бақыт  деген,

Бақыт  деген  анаңның  денсаулығы.

 

Жалған  дүние  жеткізбей  сылаң  қағып,

Сан  сайыста  жігіттің  сыналды  ары.

Бақыт  деген  жүлде  емес,

                                               жеңіс  емес,

Сол  жеңіске  анаңның  қуанғаны.

 

Өтіп  жатсын  қалтқысыз  күндер  мейлі,

Құныс  белдер  көктемсіз  гүлденбейді.

Аналарсыз  жыртығың  бүтінделіп,

Аналарсыз  қысқа  жіп  күрмелмейді.

 

Ана  болып  аптығын  басып  бұлақ,

Ана  болып  құшағын  ашыпты  бақ.

Тақтағы  хан,

                      таптағы  биіңненде,

Анасы  бар  адамдар  бақыттырақ.

 

 

 

 

           ***

 

Дерті  мынау  беу  ненің,

Алқынады  құр  өкпе.

Кеңістігі  кеуденің,

Тарлық  қылды  жүрекке.

 

Зырлап  өмір  ұршығы,

Тыитықтатты,

                      шаршатты,

Мазасыздық  қырсығып,

Тыныштықты  аңсатты.

 

Бір  сапарда  бабамыз,

Жүрмеппе  еді  айлап  та?

Дыбыстан  да  озамыз,

Асығамыз  қай  жаққа.

 

Жайсаңдарды  жүн  еткен,

Қалыспайды  қайғы  да.

Асығады  жүректер,

Іздеп  тахикардия.

 

Қамшылаймыз  көңілді,

Сүйіп, 

         күйіп,

                  ашынып.

Идилия  өмірдің,

Берекесін  қашырып.

 

Құмарлықтың  төріне,

Шығып  шолақ  көйлекпен,

Жат  құшаққа  енуге,

Асығады  бойжеткен.

 

Желөкпенің  көңілі,

Спидпенен  шерменде.

Зұлмат  күштер  өмірді,

Асығады  жерлеуге.

 

Дәуір  естен  ауысып,

Қантөгісті  тілейді.

Зымырандар  жарысы,

Ұшырады  үрейді.

 

Асығыста  қор  болар,

Келешегі  қауымның.

Нейтронды  бомбалар -

Қолшоқпары  дәуірдің.

 

Жүгіреді  заманым,

Жүзіменен  қылыштың.

Қан-қан  болды  табаным,

Сабыр  етші  тыныштық