Жаным – орман

                         жапрағы  бір  кеппеген,

Жаураған  жел  жүгіріп  дірдектеген.

Өзім  тоңып  тоналып  тұрсам  дағы,

Жылытуға  бір  жанды  міндеттенем.

 

Жаным – шыңдар,

                         мәңгілік  мұз  жамылған,

Арылмаған  қайғы  бұлт  құздарымнан.

Өз  еншіме  тимеген  бұлақтарды,

Адамдардан  аулақпын  қызғанудан.

 

Жаным – теңіз,

                        тағдырдан  кек  тілеген.

Долы  толқын  жартасты  тепкілеген.

Тілсіз  дүлей  болсам  да,  томағасыз,

Шабыттанып  сан  ақын  кетті  менен.

 

Жаным  менің  табиғи  жаратылыс,

Менен  бастау  алады  дала  тыныс.

Беймазалық  жаныма  біткен  менің,

Ана  тыныш  болсын  деп,  бала  тыныш.