Мейрамхана;

         Биші бикеш  шешінеді  жынданып,

Прожектордан, 

       жанарымның  жасқа  толып  тұрғаны.

 

Лыпысын  да  сыпырады,

                                            қағынып,

Апельсиннің  аршығандай  қабығын.

 

Тұтқын  құстай  мұңға  толған  жанары,

«Стриптиз»  көрген  биім  жаңағы.

 

Ысқырады  төбелтаздар  күйіктен,

Маскүнемдер  қанкөзденген, 

                                            сүліктей.

 

Мына  біреу – жұмыртқаның  сарысы,

Жын  соққандай  дүрсілдейді  зал  іші.

 

Ана  біреу  бүргедейін  бүгілген,

Ақырзаман  саксафонның  үнінде.

 

Санам  жетпес,

                  ғаламшардың  бетінде,

Жарқырайды  кемпірқосақ – көпірлер.

 

Қарғанамын,

Жынданып  та    кетерміз,

Сахнада  билейді-ай  кеп  нөсер-қыз.

 

«Америкасыз  ба?» - деймін,

                                              әңгүдік,

Қыз  орнығып,

Сигаретін  сән  қылып,

 

«Жігіт – дейді – акцентіңіз  тамаша,

Абсент  пен  мартини  құй  қаласаң.»