Оған  менің  қажет  емес  мадағым.

Күмбірлетіп  жүрегімнің  шанағын,

Бары,  жоғы  құдай  сынды  құпия

Болса  дағы  тарта  берем  азабын.

 

«Бар»  деп  оны  өліп  өшіп  желікпен,

«Жоқ»  деп  тағы  шығармаймын  теріске.

Осы  бірақ,

                  мына  жыртқыш  заманда,

Желеп  жебеп  жүрген  мені  періштем.

 

Осы  менің  бақытым  да,

                                               мол  қайғым.

Сәл  кешіксе  сағыныштан  сарғайдым.

Қасіретім  болса  да  бұл  сезімді,

Отанымдай,  ошағымдай  қорғаймын.

 

 

              ***

 

Қартайдым,

                  масыл  болдым  жақыныма,

Қарттықтың  жарымадым  ақылына.

Жастардың  жағаласпай  еншісіне,

Оралам  Ана-жердің  жатырына.

 

Қалжырап  қалған  күнім  жар  басады,

Сарқылып  тамырымнан  қан  қашады.

Өткенде  мен  фәниден,

                                           бір  нәресте,

Жалына  бұл  жалғанның  жармасады.

 

Артында  ұрпақ  қалып,

                                    «ақ  бата  алғыр!»

Ғайыпқа  кетер  сіңіп  ақсақал  бір.

Ешкімге  тағдырымды  телімеймін,

Өзіме  тілемеймін  басқа  тағдыр.

 

Жалғасып  Ұлы  дала   ұлыстары,

Жаңғырсын  жаңа  өмірдің  тұнық  таңы.

Түлейтін  тұғырымда  болашаққа,

Сәт  сапар! 

Берік  болсын  құйысқаны!

 

         ***

 

Ақша  арзандап  барады,

Қайғырмаймын  мен  аса.

Ашылғандар  араны,

Жылап  алсын  оңаша.

 

Аясында  арзанның,

Жарылқайды  сені  кім.

Кеңдігіне  жалғанның,

Тарлық  қылса  пейілің.

 

Қоғам  болып  оңбайсың,

Жоғалса  егер    қайырымың.

Өлсе  орыны  толмайтын,

Үлкені   осы  қайғының.