Ой  азабын  қанша  бас  сүрап  алды,

Ойсыз  өткен  өмірден  күнә  қалды.

Болашаққа  жаткізер  жолға  қарап,

Ойға  батып  Данатас  тұра  қалды.

 

Қанша  есер  болсаң  да,  алақашпа

Табиғаттың  ісіне  араласпа.

Роденнің  «Ойшылы»  тең  келмейді

Жаңбыр  мен  жел  қашаған  Данатасқа.

 

Ойламайтын  жан  бар-ау  артын  да  онша,

Жөнге  салар  тентегін  салтым  қанша.

Данатасқа  ойсызды  қайырар  ем,

Сегіз  өрме  бұзау  тіс  қамшым  болса.