Жесір  дауын,

                       жер  дауын  бөліскенде,

Келе  алмаған  бетпе  бет  теріс  пенде,

Қан  тамбаған  күні  жоқ  қылышынан,

Батыр еді  жеткен  сан  жеңістерге.

 

Қан  төгуге  қашаннан  еті  өлгелі,

Мәрттік  мінез  көрсетіп  көсемдегі,

Тізе  бүккен  алдына  хас  жауына,

Батыр  бүгін  қылышын  көтермеді.

 

Жеткізетін  әлемге  елдің  атын,

Қайран  мәрттік,

                          езді  де  ер  қылатын.

Өмір  силап  ежелгі  дұшпанына,

Алғаш  рет  ажалды  жеңді  батыр.

 

 

                ***

 

Тұманды  таптап,

                             тіріге  жақпай,

Қайрылмай  кетіп  барасың.

Есік  артында  кіруге  батпай,

Кідіріп  қалды  қара  түн

 

Аспанның  қою  қабағы  түсіп,

Жұлдыздар  шоғы  сөнген  бе.

Көңіл  айтады  қаралы  кісі,

Асылып  сезім  өлген  бе.

 

Көңілге  күдік  өсек  айтады,

Онсыз  да  шаршап  шаң  жұтқан.

Жалғыздық  төрде  төсек  тартады,

Айықпас  дертке  шалдыққан.

 

Сен  едің  жанға  шын  азық  болған,

Сола  ма  көктей  көсегем.

Күдер  үзбейді,

                            құлазып  қалған,

Пәтерім – күйсіз  кесенем.

 

Қаласа  жүрек  жаһанданармыз,

Әлемді  қамтып  керегем.

Жанданар   қайта,

                               жапанда  жалғыз,

Жарығы  сөнген  терезем.

 

Жолыңды  сенің  жақсыға  берсін,

Ісіңді  ізгі  ел  демеп.

Оралсаң  мүмкін  асқынар  дертім,

Өзіме,

            бәлем,

                         сол  керек.

 

 

                 ***

 

Азабын  артып  қазағым  көшті,

Ат  жалы  түие  қомында.

Тарихтың  шаңын,

                                   тозаңын  кешті,

Егемендіктің  жолында.

 

Тақтар  мен  таптар  ғазауаттары,

Шараптай  шашты  қаныңды.

Алаштың  асыл  азаматтары,

Құрбандығыңа  шалынды.

 

Шайқасқа  кірдің  асынып  кекті,

Қулдықтан  қаштың,

                                       от  құштың.

Кеңес  Одағы  атылып  кетті,

Шекарасында  достықтың.

 

Осы  еді  арман  ежелден  күткен.

Боданнан  азат  болсақ  та

Есеңгірейміз  егемендіктен,

Баратын  алға  жол  таппай.

 

Тарихтың  өшіп  талай  беттері,

Батыстан  ақыл  тыңдаймыз.

Шәкіртсіз  қалды  Абай  мектебі,

Тіл  менен  ділден  жұрдаймыз.

 

Бостандық  алдық  атыспай,

                                                    шаппай

Боданда  бірақ  діліміз.

Кешегі  өткен  ақтық  шайқаста,

Қалдық  па  осы  тірі  біз?