Сезім  шоғы,

                  жұлдызды  түндей  гүлдеп,

Нәркес  тәнге  телініп  зілдей  міндет.

Жұмақтан  да  анасы  қашып  шыққан,

Жер  бетінен  махаббат  іздеймін  деп.

 

Хауа  ананың  жердегі  қызы  қандай,

Хан  ұрпағы  көркіне  қызығардай.

Өлең  жазса  Руза  Алдашева,

Жүректердің  қалмайды  мұзы  жанбай.

 

Тылсым  күшпен  құратын  күнде  кеңес,

Ғарышың  да  бір  сенен  күрделі  емес.

Періште  мен  Пері  бас  иген  ару,

Құдайдың  да  түсіне  кірген  емес.

 

Отыр  деме  бұл  ағаң  бөсіп  текке.

Сен  дегенде  төбесі  жетіп  көкке,

Жаһаннамның  жолында  халқың  жатыр,

Шуағыңды  түсірмей  өтіп  кетпе.

 

Жылу  беріп  жаураған  күзге  демі,

Махаббат  па,

                            өлең  бе  іздегені.

Оралмаңдар  аяққа  өңшең  пасық,

Теміртауды  тамсантып  қыз  келеді.

                                                       

 

              ***

 

Тоқырап,  тынар  тұстарым  да  көп,

Ғасырдан  мына  кеш  қалар.

Достарым  да  жоқ,

                            дұшпаным  да  жоқ,

Ғайыпта  мені  еске  алар.

 

Хас  Сақтан  шығып,  Қазаққа  дейін,

Жолдарды  шексіз  шарладым.

Тіреліп  тұрмын  дозаққа  келіп,

Табынар  пұтта  қалмады.

 

Табындарым  мен  отарымды  да,

Коммерсент  қоғам  тұтынды.

Ошағымның  да,

                             Отанымның  да,

 Голограммасын  ұсынды.

 

Өгей  боп  шықты  өсірген  ортам,

Еңбегім  зая,  балым-тұз.

Түтін  боп  ұшып  кетуден  қорқам,

Жылусыз  мүлдем,  жалынсыз.

 

Болашақ  өмір  бәрі  беймәлім,

Күдік  жамылған  тұл  ғалам.

Аналар  ғана  әлдилейді  әлі,

Шараналарын  тумаған.