Ертегінің  елесі  айқындалып,

/Мен  отырмын  әліптің  артын  бағып/

Орындайды  үш  ділгер  тілегімді,

Асыр  салған  әуітте  алтын  балық.

 

Махаббатта  ашпағам  әліппені,

Шыныменен  дари ма  дәрістері.

Афродита  шығады  ақ  көбіктен,

Әбілхаят  суынан  әуіттегі.

 

Шат  күлкіден  бүлкілдеп  ақ  тамағы,

Сезіміме  шомылған  ақ  шабағым.

Мен  әрине  жабайы  питекантроп,

Арқаңды  ысып  беруден  жасқанамын.

 

Отырғанда  бұйырмай  басқа  несіп,

Ақ  көбіктен  шығатын  шақ  та  жетіп,

Жұмақ  қылып  жіберді  пәтерімді,

Қыл  көпірін  күнәнің  аттап  өтіп.

 

...Біріншісі  үш  ділгер  тілегімнің,

Ұйя  салсаң  тұсынан  жүрегімнің,

Қалғандарын  кәдеге  асырмай-ақ,

Тоздырармыз  жүйкесін  бір  өмірдің.

 

 

        ***

 

Жаһаннаммен  азаптама,

Сан  азапқа  шыдағам.

Үш  күннен  соң  дозаққа  да,

Үйренеді  бұл  адам.

 

Өлімнен  де  қорықпаймын,

Мәңгілікті  сұраман.

Мақсатына  жолықпайтын,

Жаны  сірі  бұл  адам.

 

Кәріліктің  тұсауында,

Аттай  алмай  әлекпін.

Қалдым  ұйып  құшағында,

Тағдыр  атты  жәлептің.

 

Махаббат  ең,

                        нанасың  ба?,

Ғадауат   та  сен  едің.

Қос  сезімнің  арасында,

Майдандасып  келемін.

 

 

                ***

 

Сәлемдестік  сәл  иіліп,

                                   кете  бардың  алыстап,

Арамызда  жолдар  жатыр

                                    жеткізетін  ғарышқа.

 

Құлай  сүйген  кездерді  де,

                                  сөздерді  де  құнсыз  ғып,

Арамызда  жатыр  мәңгі

                                    жақ  ашпайтын  үнсіздік.

 

Жетісіп  те  жұргеміз  жоқ,

                                       жүйке  тозып,  жұқарып,

Баяғыдай  мас  қылмайды

                                       жиде  шаштың  жұпары.

 

Бұл  өмірде  шын  ғашықтар

                                       қосылмайды,  шыдап  бақ,

Саған  бақыт  силамақпын,

                                       жолығайық  жұмақта.