Азғырады  әзәзіл,

                                -«Қаның  таза,  жаның  пәк,

Шаршадың  ғой  тірліктен,  алсаңшы  бір  дамылдап.

Мың  жасаған  ешкім  жоқ,  не  қыласың  бос  созып,

Жұмақ  күтіп  тұр  алдан,  алады  алқап,  қабылдап.

 

Безіп  кетпей  баз  кешіп,

                                             әзіз  жандар  шырайлы,

Азабына  тірліктің  қалай  ғана  шыдайды.

Жаһаннам  деп  жүргенің  жердің  үсті,  біліп  қой,

Пейіште  жүр  барлығы  сүйетіндер  құдайды.

 

Түгі  де  жоқ  қыймайтын,

                                                    күрсінетін  ах  ұрып,

Махаббатқа  бөлейді  тәніңді  жер  жасырып.

Пайғамбар  ғып  ел  сені  жібереді  ертең  ақ,

Ашынаның  өле  сал  бұрымына  асылып.»

 

Балдай  тәтті  тіл  арбап,

                                            бас  айналып  бақыттан,

Түн  тылсымы  сейіліп  келеді  әне  атып  таң.

Күбірлейді  ерінім;

                                  -  Мен  де  Алланы  сүйемін,

Бірақ  асықтырмашы,  сайтан  ісі  асыққан.